على أفئدتهم أقفال الرّين . ( 2 ) أوصيكم عباد اللّه بتقوى اللّه فإنّها حقّ اللّه عليكم ، و الموجبة على اللّه حقّكم ، و أن تستعينوا عليها باللهّ ، و تستعينوا بها على اللّه : فإنّ التّقوى في اليوم الحرز و الجنّة ، و في غد الطّريق إلى الجنّة . مسلكها واضح ، و سالكها رابح ، و مستودعها حافظ . ( 3 ) لم تبرح عارضة نفسها على الأمم الماضين و الغابرين ، لحاجتهم إليها غدا ، إذا أعاد اللّه ما أبدى ، و أخذ ما أعطى ، و سأل عمّا أسدى . فما أقلّ من قبلها ، و حملها حقّ حملها أولئك الأقلّون عددا ، و هم بدرستى كه بكشيده بود ايشان را مهارهاى هلاكت ، و بسته شده بود بر دل هاى ايشان قفل هاى غفلت و شك . ( 2 ) وصيّت مى كنم شما را بندگان خدا به پرهيزگارى خدا بدرستى كه آن حقّ خدا است بر شما ، و واجب كننده است بر خدا حقّ شما ، و بايد كه يارى خواهيد بر آن [ پرهيزگارى ] به خدا ، و يارى خواهيد بر تحصيل رضاء او تعالى ، بدرستى كه پرهيزگارى در امروز پناه گاه است و سپر است ، و در فردا راه وا بهشت ، جاى رفتن او روشن است ، و روندهء آن سود كننده ، و جاى وديعت آن نگهدارنده است . ( 3 ) هميشه [ پرهيزگارى ] عرضه كننده بود نفس خود را بر امّتان گذشتگان و بازماندگان ، براى حاجت ايشان وا آن تقوا فردا ، چون اعاده كند خدا آنچه ابتدا كرد ، و فرا گرفت آنچه بداد [ به بندگان ] ، و سؤال كرد از آنچه عطا داد ، پس چه اندك است آن كس كه قبول كرد آن تقوا را ، و برداشت آن تقوا را سزاى برداشتن آن آن گروهان اندك اند شمار را ، و ايشان اهل آن هااند كه صفت كرد